Platforma
Kamera wizyjna, kamera termowizyjna i zestaw czujników środowiskowych w jednej obudowie, z lokalnym przetwarzaniem i łączem do warstwy analitycznej. Rozpoznanie zjawiska wymaga zgodności co najmniej dwóch niezależnych źródeł.
Gazy powstające przy ucieczce termicznej mają różne gęstości. Część unosi się do stropu, część zalega nisko przy źródle. Jeden punkt pomiarowy nie obsłuży obu przypadków, dlatego architektura jest dwupoziomowa.
Węzeł sufitowy
Montowany nad obserwowanym obszarem. Widzi całą scenę z góry i rozpoznaje anomalię cieplną także tam, gdzie nie ma bezpośredniej linii wzroku — po promieniowaniu odbitym od posadzki.
Węzeł niskopoziomowy
Umieszczany nisko, blisko potencjalnego miejsca emisji. Wykrywa składniki, które nie unoszą się do stropu i nigdy nie dotrą do czujki sufitowej.
Zestaw dobrany pod sygnaturę ucieczki termicznej ogniwa litowego, nie pod ogólną definicję pożaru. Dlatego obok temperatury i dymu znajdują się w nim wodór i lotne związki organiczne — składniki, których certyfikowana czujka pożarowa nie mierzy.
Detekcja opiera się na jawnych regułach. Uczenie maszynowe pracuje nad nimi jako warstwa wspomagająca, nie zamiast nich.
Wykrycie wartości przekraczających zdefiniowane limity dla danego czujnika i danego środowiska.
Rozpoznanie odchyleń od normalnych warunków pracy obiektu. Wartość może mieścić się w zakresie, a mimo to narastać szybciej niż w punktach sąsiednich.
Porównanie danych z różnych technologii pomiarowych. Zgodność niezależnych źródeł podnosi pewność, rozbieżność ją obniża.
Zdarzenie trafia do operatora wraz z lokalizacją węzła na planie obiektu, podglądem z kamer i bieżącymi odczytami.
Warstwa uczenia maszynowego poprawia rozróżnianie zdarzeń normalnych od podejrzanych i ogranicza liczbę fałszywych alarmów. Nie podejmuje decyzji samodzielnie i nie zastępuje funkcji realizowanych przez certyfikowaną instalację sygnalizacji pożarowej.
Poniżej materiał z własnych testów demonstratora. Warunki były kontrolowane i ograniczone — to nie są badania w laboratorium certyfikowanym.
Nagrania otwierają się w serwisie zewnętrznym. Nie osadzamy odtwarzacza na stronie, żeby nie przekazywać danych o Twojej wizycie bez Twojej decyzji.
Plan obiektu z rozmieszczeniem węzłów, stan każdego z nich, aktywne zdarzenia i podgląd z kamer. Zdarzenie wskazuje konkretny węzeł, nie strefę.
Publikujemy go, bo etap prac i tak wyjdzie na pierwszej rozmowie technicznej. Lepiej, żeby był jasny od początku.
Zmontowany i uruchomiony węzeł, działający interfejs operatora, testy detekcji źródła ciepła i dymu w warunkach kontrolowanych.
Ekspozycja czujników na gazy towarzyszące pożarom. Wyznaczenie progów detekcji, czasów reakcji, czułości i selektywności.
Test zintegrowanego systemu w realistycznych scenariuszach. Ocena wczesnej detekcji i częstości fałszywych alarmów.
Zestawienie czasu detekcji, czułości i liczby fałszywych alarmów wobec czujek dymowych i ciepła.
Weryfikacja zachowania systemu w znormalizowanych testach pożarowych.
Zbieranie danych z instalacji pracujących w rzeczywistym środowisku i strojenie progów pod konkretne warunki.
Warstwa monitoringu jest niezależna od instalacji wymaganej prawem i nie steruje urządzeniami przeciwpożarowymi. Może natomiast przekazywać zdarzenia i telemetrię do systemów, z których korzysta obsługa.
Retrofit istniejącego obiektu jest możliwy — węzeł nie wymaga ingerencji w okablowanie systemu sygnalizacji pożarowej.
MQTTstrumień telemetrii i zdarzeńRESTodczyt stanu, konfiguracja, historiaWebSocketpodgląd w czasie rzeczywistymWyjście przekaźnikowesygnał do systemów nadrzędnych obiektuNajszybszą drogą do konkretów jest rozmowa techniczna — o tym, gdzie w Waszej instalacji siedzi ryzyko i czy węzeł ma tam co obserwować.
Umów rozmowę